Waarom hardlopen als je slecht ziet en slecht hoort?

In februari op vergadering van een groep mensen met een warm hart voor doofblinden kwam het idee om met een groep doofblinden en zorgverleners te gaan hardlopen. De 7-heuvelenloop in Nijmegen, maar dan niet de dagloop, maar de nachtloop. Doodeng vind ik het, maar samen gaan voor het werven van onderzoeksgelden zodat er stabilisatie van het zichtsverlies kan ontstaan is de reden dat ik JA heb gezegd en in mei rustig aan ben begonnen met trainen.

De start was eerst met de app van EVY een minuut hardlopen, een minuut lopen. Een week per nieuwe schema, steeds verder uitbreiden. De eerste drie weken had ik de tong voor mijn gevoel op de grond hangen, vreselijk! En dit zo volgens zo velen verslavend moeten zijn? Vreselijk vond ik het, maar als ik ergens voor ga, dan doe ik het ook. Na een week of 5-6 begon het leuker te worden, ik kon echt een rondje hardlopen, wel met pauzes natuurlijk. Bij het alleen hardlopen ga ik altijd bij goed licht. Dat is de uitdaging die we nog moeten introduceren! Hardlopen in het donker…

Na 12 weken heb ik de 5km afgerond, ik ben in staat 30 minuten hard te lopen aaneengesloten.! Nooit gedacht dat het echt zou lukken, helemaal niet dat ik het ook nog leuk zou vinden. Vreemd dat het invloed heeft op mijn humeur… Ik ben gewoon chagrijnig als ik een paar dagen niet heb gelopen.

Na maanden opbouwen kan ik nu 7 km hardlopen, wel met nog 3 minuten lopen tussendoor! Op naar de volgende stap, richting 10 km en in een keer kunnen volhouden! Een nieuw schema, en beginnen met 1 keer per week in het donker samen met mijn liefste buddy oefenen!

Advertenties
Standaard